ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

Πηγή Ζωής

ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 101 - 2 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2005

ΙΕΡΟΣ  ΝΑΟΣ 

ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ ΒΑΡΕΙΑΣ



ΤΑ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΑ ΤΗΣ ΜΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ



Αλλά όταν δεν βλέπουν καλό, χριστιανικό παράδειγμα, σκανδαλίζονται και απομακρύνονται από τον Χριστό και την αλήθεια Του. «Τέτοιοι είναι, υποκριτές, όσοι διαβάζουν το Ευαγγέλιο και πηγαίνουν στην εκκλησία», λένε. Και σχηματίζουν την εντύπωση ότι η θρησκεία κάνει ανθρώπους υποκριτές. Ενώ δεν φταίει ο χριστιανισμός, αλλά αυτοί που δεν αγωνίζονται να εφαρμόζουν το Νόμο του Θεού. Και αντί να ωφελήσουν τους άλλους, τους βλάπτουν.
Αυτό έκαναν και οι Ισραηλίτες την παλαιά εποχή.

Είχαν το Νόμο του Θεού, μελετούσαν την Π. Διαθήκη, αλλά τα έργα της αμαρτίας δεν τα άφηναν.


Κατ' αυτό τον τρόπο αντί με το παράδειγμα τους να προσελκύσουν τους ειδωλολάτρες στον αληθινό Θεό, τους έδιναν αφορμές με τα πονηρά και αμαρτωλά τους έργα να βλασφημούν το όνομα του Θεού. Γι' αυτό και ο Θεός τους έλεγε με τον προφήτη Ησαΐα: «Εξαιτίας σας, ώ Ιουδαίοι, πάντοτε βλασφημείται το Όνομα μου μεταξύ των εθνών, διότι με καταφρονούν ως ανίσχυρο να σας προστατεύσω και ελευθερώσω».1
Το χωρίο αυτό παραθέτει και ο θείος απ. Παύλος αναφερόμενος στο σκάνδαλο το προκαλούμενο στους εθνικούς από τον άτακτο βίο του λαού του Θεού: «Πράγματι ατιμάζετε το Θεό, διότι εξαιτίας σας και λόγω των ασύστολων παραβάσεων σας το Όνομα του Θεού κακοσυσταίνεται και βλασφημείται και μεταξύ των εθνικών».


Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με τους χριστιανούς όλων των εποχών, που ακούουν ή μελετούν ή γνωρίζουν το Νόμο του Θεού, αλλά δεν τον εφαρμόζουν. Γίνονται αιτία να ατιμάζεται από τους απίστους ή αδιάφορους το όνομα Αυτής της Παναγίας Τριάδας.


Εφαρμογή χωρίς διακρίσεις
Υπάρχουν μερικές εντολές που χαρακτηρίζονται από τους χριστιανούς ως μεγάλες και τις όποιες προσπαθούν να τις τηρούν. Υπάρχουν όμως και πολλές άλλες εντολές, πού χαρακτηρίζονται ως μικρές. Αυτές νομίζουν ότι μπορούν να τις παραβαίνουν. «Δεν βαριέσαι», σου λένε, «ο Θεός δεν ξεσυνερίζεται. Δεν είναι σπουδαίο πράγμα να πεις ένα ψεματάκι» κ.ο.κ. Και με τον τρόπο αυτό του σκέπτεσθαι παραβαίνουν το Νόμο του Θεού.


Πρέπει να γνωρίζουν όλοι αυτοί, που κατ' αυτόν τον τρόπο σκέπτονται, ότι δεν υπάρχουν μικρές και μεγάλες εντολές στο Νόμο του Θεού. Το διακήρυξε ο ίδιος ο Κύριος: «Επειδή ο Νόμος του Θεού είναι ενιαίος και αδιαίρετος και επειδή οι εντολές έχουν κύρος και ισχύ ακατάλυτη, οποιοσδήποτε θα παραβεί μία από εκείνες ακόμη τις εντολές, που φαίνονται πολύ μικρές, και θα διδάξει τους ανθρώπους κατ' αυτό τον τρόπο, δηλαδή να θεωρούν αυτές μικρές και ασήμαντες, θα κηρυχθεί ελάχιστος και τελευταίος -ανάξιος- στη βασιλεία του Θεού».2
Η αλληλουχία και αλληλεξάρτηση των εντολών αποτελεί ένα είδος αλυσίδας. Γι' αυτό η παράβαση των δήθεν «ελαχίστων» εντολών, θα έχει ως συνέπεια και την παράβαση των μεγάλων. Ο ένας κρίκος της αλυσίδας, όσο και αν είναι μικρός, θα σύρει και τον επόμενο κρίκο, για να δεσμεύσουν και πνίξουν τελικά την ψυχή.


Ένα πλοιάριο κάποτε προσπαθούσε να εισέλθει σ' ένα λιμάνι. Ήταν τρικυμία φοβερή. Τα κύματα εμπόδιζαν το πλοιάριο να πλησιάσει το λιμάνι. Ένας από εκείνους τους στεριανούς πού παρακολουθούσαν τη δυσκολία σκέφθηκε να ρίψει μία αλυσίδα και να το τραβήξει. Έδεσε στο άκρο της αλυσίδας μία πέτρα και πέταξε την άκρη της αλυσίδας στο πλοιάριο. Οι ναύτες την έδεσαν στο πλοιάριο και αυτοί πού ήσαν στην ξηρά άρχισαν να το τραβούν. Όσοι ήσαν μέσα έλαβαν θάρρος, διότι έβλεπαν ότι θα σώζονταν. Άλλα ξαφνικά το πλοιάριο χρειαζόταν λίγα μέτρα ακόμη για να εισέλθει στο λιμάνι ένας κρίκος από την αλυσίδα έσπασε και το πλοιάριο το παρέσυρε ο άνεμος μακριά από το λιμάνι. Όχι πέντε ή δέκα, αλλά ένας μόνο κρίκος έσπασε, και οι άνθρωποι εκείνοι αφέθηκαν πλέον στο έλεος του Θεού.



Αρχιμ. ΚΑΛΛΙΣΤΡΑΤΟΣ Ν. ΛΥΡΑΚΗΣ
τ. Ιεροκήρυκας Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών
 



«Δι' υμάς διαπαντός το όνομα μου βλασφημείται εν τοις έθνεσι» (σ. ΝΒ' 5).
«Ος εάν λύση μίαν των εντολών τούτων των ελαχίστων και διδάξη ούτω τους ανθρώπους, ελάχιστος κληθήσεται εν τη βασιλεία των ουρανών» (Ματθ. ΕΊ9).




Η αντιμετώπιση των ασθενειών.


Όλα δίνονται από το Θεό. Και όλα δίνονται για τη σωτηρία μας. Μ' αυτή τη σκέψη να δεχθείς κι εσύ την ασθένεια σου, ευχαριστώντας το Θεό, που φροντίζει για τη σωτηρία σου. Τώρα, το πως συντελεί στη σωτηρία μας οτιδήποτε παραχωρεί ο Κύριος, μόνο Εκείνος το γνωρίζει. Εμείς συνήθως δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε. Στέλνει λ.χ. μια συμφορά άλλοτε για να μας παιδαγωγήσει, άλλοτε για να μας αφυπνίσει πνευματικά, άλλοτε για να μας γλυτώσει από ένα μεγαλύτερο κακό, άλλοτε για να μας αυξήσει τον ουράνιο μισθό, άλλοτε για να μας απαλλάξει από κάποιο πάθος κ.ο.κ. Εσύ, λοιπόν, ν' αναλογίζεσαι τις αμαρτίες σου και να λες: "Δόξα σ' Εσένα, Κύριε, που με τιμωρείς δίκαια!". Να συλλογίζεσαι ότι πρωτύτερα είχες ξεχάσει το Θεό και να λες: "Δόξα σ' Εσένα, Κύριε, που μου έδωσες αφορμή και γνώση για να Σε θυμάμαι συχνά!". Να σκέφτεσαι ότι, αν ήσουν υγιής, πιθανότατα δεν θα έκανες το καλό, και να λες: "Δόξα σ' Εσένα, Κύριε, που μ' εμπόδισες από την αμαρτία!". Αν αντιμετωπίζεις μ' αυτόν τον τρόπο και μ' αυτές τις σκέψεις την ασθένεια σου, το φορτίο σου θα γίνει πολύ ελαφρό.


Από το άλλο μέρος, μολονότι οι ασθένειες παραχωρούνται από το Θεό, η φροντίδα για τη θεραπεία δεν είναι αμαρτία. Γιατί τόσο η ιατρική επιστήμη όσο και τα φάρμακα είναι δώρα κι αυτά του Θεού στο ανθρώπινο γένος. Καταφεύγοντας, λοιπόν, στους γιατρούς, πάλι στο Θεό καταφεύγουμε.


Μέσ' από την αρρώστια ας μαθαίνουμε και ας αποκτούμε την ταπείνωση, την υπομονή, τη γενναιοψυχία, το αίσθημα της ευγνωμοσύνης προς το Θεό. Ανθρώπινη, βέβαια, είναι η ανυπομονησία, η λιποψυχία. Μόλις, όμως, εμφανιστεί, πρέπει να τη διώχνουμε. Όλες οι δύσκολες καταστάσεις έχουν ένα βάρος, αυτό που πρέπει να σηκώσουμε, αυτό που πρέπει να υπομείνουμε. Χωρίς βάρος, δεν μπορούμε να μιλάμε για υπομονή. Πάντως, η επιθυμία απαλλαγής από το βάρος δεν είναι εφάμαρτη. Είναι φυσική ανάγκη της ψυχής. Αμαρτία διαπράττουμε, όταν, από τη φυσική αυτή ανάγκη, οδηγούμαστε στην αδημονία και το γογγυσμό. Αν νιώσεις μέσα σου κάτι τέτοιο, απομάκρυνε το αμέσως, ευχαριστώντας το Θεό.
Αν αρρωστήσατε από υπαιτιότητα σας, μετανοήστε ενώπιον του Θεού και ζητήστε Του συγχώρηση, επειδή δεν φυλάξατε το δώρο της υγείας, το δώρο πού Εκείνος σας πρόσφερε. Αν πάλι η αρρώστια σας παραχωρήθηκε από τον Κύριο -γιατί τυχαία τίποτα δεν γίνεται-, ευχαριστήστε Τον εγκάρδια. Και η αρρώστια, βλέπετε, είναι θείο δώρο, γιατί ταπεινώνει, μαλακώνει την ψυχή και απαλλάσσει από τις πολλές μέριμνες.


Γιατί ο Θεός επιτρέπει την παράταση μιας ασθένειας;
Ο Κύριος αφήνει μιαν αρρώστια να παρατείνεται, όταν βλέπει ότι αυτή συμβάλλει περισσότερο από την υγεία στη σωτηρία του ανθρώπου.


ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ
«ΧΕΙΡΑΓΩΓΙΑ ΣΤΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ»
Εκδ. Ι. Μ. ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ

 

Πλήρης Κατάλογος